"Dit programma gaf me mijn leven terug".

Ayla en haar ouders over Grip

Toen Ayla tien jaar oud was, veranderde een hernia haar leven. Fietsen, bukken, sporten - het leek allemaal onmogelijk. Na jaren van behandelingen en beperkingen durfde ze bijna niet aan het vijf weken durende Grip-programma te beginnen. Toch zette ze de stap. Nu kan ze weer bewegen, sporten en plezier maken met vriendinnen, zonder constant aan haar rug te denken. Dit is haar verhaal - en dat van haar ouders.

Het verhaal van Ayla
Mijn naam is Ayla. Na een operatie en een lange periode van revalidatie kwam ik op een punt waarop ik bijna alleen nog naar school ging en thuis op de bank lag. Mijn sociale leven was bijna helemaal verdwenen. Afspreken met vriendinnen lukte nauwelijks en ik moest stoppen met judo. Jarenlang droeg ik een orthopedisch korset, dat mij enorm beperkte. Op school werden er uitzonderingen voor me gemaakt, maar daardoor begrepen klasgenoten mijn situatie niet altijd. Tijdens het revalideren dachten ze dat ik niet naar school hoefde en dat ik geluk had dat ik niet hoefde te fietsen. Terwijl ik in gedachten heel graag op die fiets wilde stappen.

Ik gaf Grip een kans
Toen ik hoorde over het programma Grip, dacht ik eerst: “Vijf weken intern? Dat is niks voor mij.” Ik had al zoveel geprobeerd en vroeg me af of dit wel zou helpen. Door de uitgebreide gesprekken met mijn ouders, broer en zus kreeg ik de hoop en de moed om het toch een kans te geven.

Het kan wél
De eerste week was spannend: nieuwe jongeren leren kennen, weg van huis en een intensief programma. Toen mij tijdens het corvee gevraagd werd de vaatwasser in te ruimen, schrok ik. Ik had angst voor pijn als ik moest bukken en ik bewoog nog steeds alsof ik mijn korset om had. Maar met kleine opdrachten werd ik stap voor stap uitgedaagd door de therapeuten en de psycholoog. Langzaam groeide mijn vertrouwen, in het programma én in mezelf. Tijdens één oefening kon ik zelfs weer een judorol maken en werd ik geworpen. Dat was eerst even schrikken maar ik voelde geen pijn. Toen dacht ik: het kan dus wél.

Herkenning
Het was ook fijn om met leeftijdsgenoten samen te zijn die allemaal hun eigen uitdagingen hadden. Dat gaf steun en herkenning. De avondactiviteiten - escaperoom, uit eten, bioscoop paddelen en lasergamen - maakten ons tot een hechte groep en zorgden voor ontspanning. Het verblijf in de Herberg voelde prettig: niet te groot, een huiselijke sfeer en de natuur eromheen gaf rust.

Mijn vrijheid terug
Na mijn operatie had ik een lijstje gemaakt met dingen die ik weer wilde kunnen doen: lopen, schaatsen, klimmen, judoën, bowlen, shoppen en pretparken bezoeken. Na het programma Grip heb ik ze allemaal gedaan. Grip heeft mij heel veel vrijheid teruggegeven. Ik kan weer bukken, fietsen, sporten. en mijn sokken aantrekken. Dingen die voor anderen normaal zijn, maar voor mij lange tijd onmogelijk leken. Voor het programma voelde ik me vaak moe, boos en verdrietig omdat niets leek te werken. Nu kan ik weer met vriendinnen afspreken, een dagje weggaan en leuke dingen doen zonder me constant zorgen te maken over mijn rug.

Het advies van Ayla: begin gewoon. Als je begint, heb je de belangrijkste stap al gezet.

De ouders van Ayla over Grip

Met welk gevoel begonnen jullie aan het programma?
“Met een dubbel gevoel. We waren al bijna vier jaar bezig met verschillende behandelingen. Aan de ene kant waren we blij dat Ayla nog een kans kreeg, maar we waren ook bang om opnieuw teleurgesteld te worden. Bovendien vonden we het moeilijk om onze veertienjarige dochter vijf weken alleen achter te laten.”

Wat betekenden de gesprekken en bijeenkomsten voor jullie?
“De gesprekken met andere ouders gaven veel steun en herkenning. In de themagroepen kregen we nieuwe inzichten, bijvoorbeeld over hoe je als ouder omgaat met pijnklachten en hoe je eigen gedrag invloed kan hebben op je kind. Ook de gesprekken met behandelaren waren heel waardevol. We konden vragen stellen, zorgen bespreken en kregen praktische handvatten voor thuis.”

Hoe waren de weekenden en de gezinsdag?
“In het begin waren de weekenden spannend. Ayla kon soms boos of verdrietig zijn. We moesten samen zoeken naar de juiste aanpak. Uiteindelijk werden het waardevolle momenten waarin we als gezin leerden samen te werken. De gezinsdag was een leuke en leerzame dag. Door opdrachten en spelletjes werkten we aan vertrouwen en samenwerking. We hebben veel gelachen en het bevestigde dat we een hecht team zijn.”

Wat heeft het programma jullie gebracht?
“Dat we niet meteen in paniek raken als Ayla pijn heeft. Geduld, vertrouwen en samenwerking zijn belangrijk. Het mooiste is dat Ayla na bijna vier jaar weer kan bukken en haar leven kan oppakken. Er is weer rust en plezier in ons gezin.”

Jullie tip voor andere ouders:
Heb vertrouwen in het team en geloof in je kind. Met de juiste begeleiding en inzet kan er zo'n enorme vooruitgang geboekt worden.

Meer weten over het programma Grip?